पैयुँ फुल्ने गाउँ: रमेश पौडेल

This option will reset the home page of this site. Restoring any closed widgets or categories.

Reset

पैयुँ फुल्ने गाउँ: रमेश पौडेल

लाली गुराँस फुल्यो

ओइलियो झर्यो

पैयुँ फुल्यो

ओइलियो झर्यो

सयपत्री, मखमली फुले

ओइलिए झरे,

फुल्नु प्रकृति

ओइलिनु, झर्नु

नियति !

थिए आदिम मान्छे

अनिकाल थियो अक्षरको

बिना शब्द टाँग्थे कविता

गुराँसे हाँगामा

गाउँथे गीत विना स्वर

छहरे छाँगामा ।

पैयुँ फुल्ने गाउँ

यौटा अलिखित कविता

जो ! लेखिएकोभन्दा उत्कृष्ट लाग्छ !

पैयुँ फुल्ने गाउँ

नगाइएको त्यो…

प्रतिक्रिया छाड्नुस्